So kami na nga. Hindi ko lang alam kung tama ba tong ginawa ko. HAHAHA. Ganito kasi eh, mahal ko siya, at sabi niya, mahal niya ako. Pero hindi ko talaga maramdaman. Lagi niyang sinasabi, "babawi ako" pero kelan, kapag puti na ang uwak o kapag pantay na ang paa ko? Ewan. Mahal ko talaga siya. and I'm trying my best na intindihin siya everytime. Pero tao lang ako. Napapagod din. Minsan hindi ko na nga alam kung utak ko lang ang may sapak o talagang kulang lang. Alam mo yun, napaparanoid na ewan na ako. Para na akong tanga.
Sabi ko sa Bestfriend ko, dinaig pa ng nararamdaman ko kay pera. Kasi kay Pera, umiiyak ako dahil na-mimiss ko lang siya. Pero sa kanya, umiiyak ako dahil hinahanap ko yung mga pinapangako niya sa akin. Hindi naman ako yung tipong nagdedemand. Ayoko nga ng nakakaabala ako eh pero kapagt pinangako mo, asahan mong kukulitin kita para tuparin yun.
Pero bakit ganun, kahit anong galit ko sa kanya, kahit anong sabi ko sa sarili ko na iiwanan ko na siya dahil sinasaktan niya lang ako, kapag narinig ko yung boses niya, at nag-"I Love You" siya, wala na. Nawala ng parang bula yung lahat ng galit at sakit na nararamdaman ko. Dinaig pa ang bilis ng alon sa paghupa ng galit ko. Ewan.. Ewan ko na lang talaga.
Ang akin lang naman, mahirap bang gawin yung gusto ko? It's always the same problem. Kaso nadagdagan lang ng unti ngayon. Ngayon kasi meron na siya. "Babawi ako" o kaya naman, "30 mins na lang to hon. Sandali na lang" pero namumugto na yung mata mo kakaintay, inaantok ka na sa sobrang tagal pero wala pa rin siya, tapos magtatanong pa na, "inaantok ka na?". Minsan parang gusto ko na lang isigaw. "OBVIOUS BA?!?! IKAW KAYA MAGHINTAY NG SOBRANG TAGAL, TIGNAN NATIN KUNG HINDI KA ANTUKIN!!!!!"
bwiset... Hindi ko naman magawa... T.T
No comments:
Post a Comment